خوب حالا چطوری میشه این تقلب رو به جای یک بازار واقعی جا زد؟ این کاریه که در طول حدود ده سال و با روشهای بسیار هوشمنداته ای انجام شده. چند تا از مهمترین روشهای اون رو اینجا توضیح میدیم.

برای اینکه شرکتی بتواند خدمات خرید و فروش ارز یا کالا یا هر چیز دیگری را از طریق یک بازار مالی ارائه دهد باید مجوز هائی از دولت ها بگیرد و به اصطلاح کارگزار (بروکر) شود. حتی صرافی های اینترنتی هم کارگزاران رسمی دارند و تابع قوانین و نظارت هائی بسیار مشابه با بازار های مالی هستند. اما این آقایان که بروکر نبودند و هیچ دولتی نیز برای کلاهبرداری به کسی مجوز نمی دهد.

پس لازم بود یک بازار تخیلی و مجازی خلق شود که بتوان از آن مجوز گرفت! با سواستفاده از دانش محدود مردم در ارتباط با اینترنت و آن صرافی های اینترنتی این بازار وهمی را خلق کردند که معمولا از آن به عنوان "بازارهای جهانی" یا "او تی سی" نام می برند. این اطلاعات را ما از یکی از هموطنانمان در خارج از کشور که مجوز کارگزاری از یک بازار مالی در خارج از کشور را کسب کرده اند و خدمات فارکس واقعی به ایرانی ها ارائه میدهند گرفتیم. ایشان در مورد معنای واقعی این کلمات روی سایت خودشان مفصلا توضیح داده اند و در صورتی که مایل به مطالعه بیشترو حرفه ای تر هستید به سایت ایشان مراجعه کنید.

  روی نرم افزارهای کارگزاران واقعی جلوی قیمت آن چیزی که معامله گران خرید و فروش می کنند نام بازاری که این اتفاق در آن می افتد ذکر شده است. حتی آن صرافی های اینترنتی هم که طبیعتا فقط ارزها را می شود آنجا معامله کرد مشخص است که کدام صرافی است و آدرس مشخص دارد و این معاملات روی رایانه مرکزی آن شرکت اتفاق می افتند. ولی روی نرم افزار متاتریدر و سیستم های مشابه مشخص نیست که این بازار کجا است. در حقیقت اصلا بازاری در کار نیست بلکه همه معامله گران همه سفارشات خود را برای همان یک شرکت که این نرم افزار را با دست خودشان روی رایانه آنها نصب کرده می فرستند و آنها می توانند با این سفارشات هر کاری که دلشان خواست بکنند! بیزنس خوبیه مگه نه؟!

چون اغلب مردم نمی دونند معنی اون کلمات چیه پس میشه این مشکل رو که معلوم نیست این معاملات کجا انجام میشوند را هم حل کرد. البته باید شرکتی که چنین نرم افزاری رو تبلیغ می کنه ظاهر خیلی معتبری داشته باشه که هر چی گفت دیگه سئوالی توش نباشه! اون مهاجرینی که صحبتشون رو کردیم و شرکاشون در ابتدا رفتند و در کشورهائی که قوانین آسونی دارند شرکت ثبت کردند. از جمله این کشورها میشه از قبرس نام برد. این یک جزیره و کشور کوچک نزدیک اسرائیله و 10 سال پیش اونجا اصلا کسی نمی فهمید این حرفها یعنی چی.

 یکی از اولین شرکتهائی که ثبت کردند برای این کار اسمش نورث فایننس بود که هنوز هم هست ولی ارقامی که این شرکت از این کار شریف دراورده در هفت-هشت سال گذشته آنقدر سرسام آوره (میلیاردها دلار) که تصمیم گرفتند یواش یواش ناپدیدش کنند. الان مدتیه که داره مشتری هاش و نماینده هاش رو پاس میده ظاهرا به یک شرکت دیگه به اسم اف ایکس پرو که البته مسلما صاحباش یکی هستند ولی هیچ کجا اسم این اشخاص رو روی سایت نمیشه دید. اگه به سایت نورث فایننس مراجعه کنید پائین صفحه اصلی نوشتن که شرکت در جزیره بلیز (جزیره کوچکی نزدیک مکزیک) ثبت شده و آدرس پستیش در جزیره قبرسه!

 نکته قابل تامل دیگه اینه که در بین کشورهائی که توش نمایندگی (آی بی) دارن (بعد از روسیه که خوب معلومه چرا) بیشترین تعداد نماینده ها رو در ایران دارن! جل الخالق! تازه الان بیش از نصف نماینده هاش رو پاس کرده به اف ایکس پرو وگرنه یکی دو سال قبل حدود 3 برابر این و بیش از روسیه در ایران نمایندگی داشتن! اگه اینا واقعا فارکس هستند یعنی ایرانی ها از همه ملتهای دیگه در این زمینه فعالترند حتی از آمریکا! جالب نیست؟ اصلا آمریکائی ها که نمی دونن فارکس چیه! آلمانی ها و انگلیسی ها و ژاپنی ها و فرانسوی ها و ... که حالیشون نیست فارکس چیه! فقط اساتید فارکس ایران هستند که حالیشونه! اونم در حالی که ما تحت سنگین ترین تحریم مالی در جهان هستیم این شرکتهای  بزرگ جهان! بیشترین تعداد نمایندگی و طبعا مشتری! را در ایران دارند! در مقامهای دوم و سوم دو کشور مسلمان دیگر یعنی اندونزی و مالزی قرار دارند. خودتون یک نگاهی بندازین. پائین صفحه روی پرچم کشور ها کلیک کنید معلوم میشه توی کدوم کشورها چند تا نماینده دارن.

با انتقال اموال نورث فاینانس به اف ایکس پرو این شرکت جدید آنقدر پول داره که مسابقات رالی رو با بی ام و اسپانسر شده! عجب پولی از ملت ایران بالا کشیدند. گفتیم که بیزنس خوبیه. اف اکس پرو آنقدر پول داره که روی بلومبرگ و یورو نیوز هم تبلیغ می کنه. خوب اینها شبکه های مجانی خبری هستند و درامدشون از تبلیغ. پول هم که امروز عملا پادشاهی می کنه. به قول تهرانی های قدیم "پول بده بشین روی سبیل شاه نقاره بزن"!

ممکنه تعجب کنید ولی سویس هم کشوریه که قوانین خیلی آسونی داره به شرط اینکه پول ببرین اونجا. مثلا همین الان اگه 5 میلیون دلار پول نشون بدین مجوز تاسیس بانک میشه گرفت و بعد هم میشه اون پول رو برداشت! یکی از اون مهاجرینی که ذکر خیرشون بود (ظاهرا روس یهودی آلمانی تبار) رفت سویس شرکت زد و اسمش رو گذاشت فیبو. شرکت فیبو گروپ روی سایتش فقط سه زبون داره. انگلیسی (که همه سایتها دارن) و آلمانی (زبون اول سویس) و فارسی!!! باز هم اثبات شد که اصلا هیچ ملتی در دنیا بلد نیستند ارز معامله کنند بجز ما ایرانی ها! واقعا جای بسی افتخار است و غنی کردن اورانیوم و کلون کردن موجود زنده و فرستادن ماهواره به مدار اصلا در مقابل این افتخار بزرگ چیزی نیست که! این شرکت بوضوح ایرانی ها را هدف اصلی قرار داده و حتی به کمک ایادی داخلیش و با سو استفاده از خلا علمی در باره این مطلب در دانشکده کار آفرینی دانشگاه تهران کلاس آموزش گذاشته و به دانشجوهای ایرانی می گن اگه مدرک می خواهید باید برای فیبو پول بفرستید و در روز روشن مشغول به جمع کردن پول های کوچک این بچه ها هستند. چه شغل شریفی!

کشورهای کوچکی که جزائری در دریای کارائیب هم جاهای مناسبی برای ثبت شرکتی هستند که نمی خواهد کسی زیاد مزاحمشون بشه مثل British Virgin Islands و بلیز. پس چند تا شرکت اونجاها زدند مثل این یکی که نرم افزار خودشو داره و بعدش هم یک وب سایت با ظاهر خیلی فریبنده برای ماستمالی قضایا و تکمیل مغلطه چون متاسفانه این هم یک حقیقته که اکثریت مردم از روی ظاهر قضاوت می کنند. هزینه ثبت شرکت و گرفتن مدرک تحت نظارت بودن در اون جزائر دور افتاده حدود 2000 دلاره!

 

مغلطه دیگری که لازم بود مربوط میشد به یک سوتی که متاتریدر و نرم افزارهای مشابه دیگه داده اند. خوب در بازار همیشه تعداد زیادی خریدار و فروشنده هست و روی نرم افزارهای اصلی بازارها هم میشه این رو دید. ولی در سیستم کلاهبرداری فارکس متاتریدری معامله گران همدیگر را نمی بینند چون باید طرف مقابلشون همون شرکت صاحب اون متاتریدر باشه و در نتیجه روی متاتریدر فقط یک قیمت برای خرید و همینطور فقط یک قیمت برای فروش دیده میشه و از بقیه خریداران و فروشندگان بازار اثری نیست. ولی وقتی بنا شد یک بازار تخیلی ساخته بشه که کارگزارهای تخیلی داره چرا نمیشه قوانین و مفاهیم تخیلی هم داشته باشه؟! برای اینکار اومدن از خودشون یک سری تعریف و قاعده اختراع کردند که بگن اصلا بازار یعنی همین! و خوب این قسمتش هم جور شد! تازه اخیرا دارند سعی می کنند یک پنجره جدید به متاتریدر اضافه کنند که یک تعدادی سفارش موهومی دیگه رو هم نشون بده و به بازار واقعی شبیه تر بشه که البته این کار رو روی یک نرم افزار شبیه سازی دیگه قبلا انجام داده اند ولی اون هموطن عزیزمون که ذکر خیرشان را در بالا داشتیم اضافه کردند که برای متخصصانی مثل ایشون که در دنیا کم هم نیستند براحتی قابل تشخیصه مضافا به ابنکه اسم بازاری که معاملات در اونجا انجام میشه به هر حال روی متاتریدر نشان داده نخواهد شد چون در این صورت اون بازار می تونه سئوال کنه که این آقایون چه ارتباطی باهاش دارند.

پس آقایون شدند کارگزار (بروکر) این بازار تخیلی که اسم فارکس رو بهش چسبوندند ولی شتر گاو پلنگی هنوز در مملکت ما خیلی ها بهش می گن فارکس برای اینکه اینقدر بتونه موفق به چاپیدن ملت در روز روشن بشه نیاز به کسب اعتبار بیشتری داشت. با گرفتن یکی دوتا مجوز آسان قضیه را غیر قابل تشخیص تر هم کردند. مثلا مجوز تحت نظارت مالی بودن از یک سازمانی که کارش اصلا ربطی به بورس ندارد! و یا سازمانی که اصلا وجود خارجی ندارد و یا فقط یک آدرس و تلفن و وب سایت است. چه توهینی بالاتر از این به شعور ملت ایران که یکی از آقایانی که در ایران متاتریدر خریده و به کلاهبرداری از هموطنانش اشتغال دارد و روی سایتش که ظاهرا آنرا یک شرکت انگلیسی معرفی کرده و پر از غلط های املائی و ابشائی به انگلیسی است! مدعی شده که این شرکت تحت نظارت England Foreign Exchange INC است که حتی گوگل هم نمی داند کجاست!!! اگر آنرا روی گوگل جستجو کنید می بینید که این عبارت فقط روی همان سایت در دنیا وجود دارد. خلاصه وضعیتی بوجود آورده اند که ملت بالا و پائین

رو قاطی کنن.

البته باید این را هم بدانیم که اصولا سازمانهای نظارت بر بورسهای غرب هم بخصوص بعد از جنجال آفرینی یازدهم سپتامبر 2001 از نظارت فقط مبارزه با پولشوئی برای کنترل تروریسم را بلدند و به همین علت هم به افتضاح مالی اخیر غرب دامن زدند و در آمریکا همین الان در حال مواخذه و شخم زدن کامل این سیستم هستند. اصولا تحت نظارت بودن یا همان رگوله بودن یعنی تبعیت از یک سری استاندارد در ارتباط با نقل و انتقال پول و شرکتی که تحت نظارت است باید نقل و انتقال های مالی خودش رو به سازمان نظارت نشون بده و این یعنی اگه با ایران کار می کنه باید اینکار در اون کشور مجاز باشه. در حال حاضر و با توجه به تحریمها تنها کشوری که ارتباط پولی با ایران اونجا مجازه در حال حاضر اماراته. پس همه اون شرکنها اگه با ایران کار می کنن این ارتباط رو به سازمان نظارت نمی تونن نشون بدن وگرنه خلافه. پس اگر هم واقعا رگوله باشن (که در چند مورد درسته) این قسمتش رو اصلا به سازمان نظارت نشون نمی دن. یعنی این کارشون تحت نظارت نیست که این خودش جعله.

 

یک دسته دیگه می گن مثلا تحت نظارت ARIF هستند که البته مدرکشون رو هم هیچکس تا حالا ندیده ولی اگه به سایت این سازمان مراجعه کنید بوضوح نوشته که این یک موسسه خصوصیه که کارش مبارزه با پولشوئیه. حالا این چه ربطی به دادن متاتریدر بدست ملت توسط این شرکت به اصطلاح رگوله داره به عقل جن هم نمی رسه؟ یکی دیگه میگه توسط Swiss Department of Finance رگوله است. اینا هم روی سایتشون به وضوح نوشتن که کارشون تسهیل و رواج تجارت در سویسه و اصلا سازمان نظارت نیستند! برعکس هر کی تو سویس بیزنس می کنه کار اینا اینه که بهش حال بدن! خوب به رخ کشیدن یک چنین عضویتی برای تظاهر به اینکه کارشون تحت نظارته جعل نیست؟ 

 

اونهائی هم که داخل ایران دفتر و دستک راه انداخته اند و این کار رو تبلیغ می کنن همه دکتر و استاد و علامه دهر خودشونو جا می زنن. اغلب توی دفاتر شیک و بزرگشون مدارکی به دیوار آویزونه که با چند تا صد دلاری میشه از طریق اینترنت خرید! این خودش یک کلاهبرداریه دیگه است که تاپیک جدا می خواد. اگه همین آقای دکتر قلابی رو درست راجع بهش تحقیق کنین معلوم میشه مهندس نرم افزاره! (عجیب نیست؟) و از تجارت مالی فقط همین کلاهبرداری رو بلده.